Buitendienstmedewerker Alex houdt gemeente Middelburg netjes: “Denk niet: de buitendienst ruimt het toch wel op”

Foto van buitendienstmedewerker Alex met de tekst Zie de mens achter ons werk. Schone straten, nette wegen, groen dat leeft

Prullenbakken legen, straten vegen, bladeren opruimen en piketdienst: Alex Dielemans (59) zorgt er als medewerker reiniging samen met zijn collega’s voor dat gemeente Middelburg schoon en veilig blijft. Het buitenwerk ligt hem goed, met Hollandse hits op de radio en altijd een glimlach. “Toen ik hier kwam werken, heb ik gezegd: ik hoop hier tot mijn pensioen te zitten!”

Alex woont in Oost-Souburg met zijn vrouw en drie honden: jack russell Hunter en Duitse herders Bo en Kaya. Sinds 2020 werkt hij in de buitendienst. Elke ochtend, om half acht, gaat hij vanuit de kantine op pad. Via een rooster in de kantine lezen hij en zijn collega’s af wat hen te doen staat die dag. “Je krijgt elke dag een ander voertuig mee. Die afwisseling is leuk. De ene week vegen we de binnenstad, de andere week doen we andere klussen, zoals bladblazen.”

Werk is er genoeg: de buitendienst werkt in een groot gebied. Gemeente Middelburg beslaat ongeveer 53 vierkante kilometer. Samen met collega’s houdt Alex sinds 2020 de pleinen en straten schoon. Je komt hem vaak tegen in Dauwendaele, Middelburg-Zuid of de binnenstad.

Achtergebleven vuilniszakken worden doorzocht

Met een Goupil (een klein elektrisch wagentje) rijdt Alex langs de afvalbakken in de wijken. Hij leegt ze en controleert ze op beschadigingen. “Op een tablet voeren we in wanneer de bak geleegd is. Ook voeren we het in als er iets kapot is.”

Tijdens dat legen komt hij vaak zogeheten bijzettingen tegen: achtergelaten vuilniszakken en spullen die niet in de container passen, en daar ook niet horen. Op maandag pakken Alex en zijn collega’s de plekken aan waar dit het vaakst gebeurt.

“Dat geeft een naar gevoel. Lekker makkelijk, denk ik dan, want ‘de buitendienst ruimt het toch wel op’. Tegenwoordig doorzoekt de handhaving de vuilniszakken die achterblijven. Als ze dan adresgegevens vinden, gaan ze langs bij de mensen om ze erop te wijzen dat dit niet de bedoeling is. Bijzettingen zijn echt een grote ergernis van ons team, want afval dat achterblijft, zorgt al snel voor meer rommel. Dan komen de meeuwen, of ander ongedierte, die vuilniszakken opentrekken. Je wil toch in een schone, nette buurt wonen? Dat doen we samen.”

Inwoners kunnen daarbij helpen:

“Goed je afval scheiden en grote spullen naar de milieustraat brengen, zoals het hoort.”

Een prullenbak vervangen is niet goedkoop

Wat Alex nog meer opvalt, is vandalisme. “Ik hoor het vuurwerk nu alweer knallen, terwijl het niet mag, en het is nog maar oktober. Met oud en nieuw worden elk jaar prullenbakken opgeblazen.”

Om dat te voorkomen, worden de bakken rond de jaarwisseling dichtgemaakt. De bakken die toch opgeblazen worden, kosten meer dan je misschien denkt. “De prullenbak zelf kost zo’n 400 euro, daar komen de kosten van het werk om de bak te vervangen nog bij. Uiteindelijk betaalt de buurt, want daar gaat je belastinggeld heen. Dat is toch zonde?”

“Wil je dat stukje ook meenemen?”

Naast afval ophalen, werkt Alex soms mee op de borstelwagen, met onkruid weghalen en bladblazen. Nu de herfst aangebroken is, is dat geen overbodige luxe: “Je kunt bladeren niet laten liggen. Dan raken de afvoeren verstopt. Als ze in de regen liggen, wordt het glad en dat is gevaarlijk.” De Middelburgse cafés helpen een handje: door de bladeren die zij van hun terras halen, alvast op een hoop te leggen.

Op zijn vaste routes wordt hij inmiddels herkend. Hij maakt altijd wel tijd voor een praatje. Als het warm is, krijgt hij soms de vraag of hij iets wil drinken. “Dat zijn meestal ouderen”, vertelt hij. Zulke kleine gebaren maken het werk prettig. Zelf groet hij de mensen die hij tegenkomt ook graag. “Als je niets terugkrijgt, is dat jammer. Een glimlach is ook al goed.”

"ls we vragen naar het leukste deel van zijn werk, hoeft hij niet lang na te denken. “Het buiten zijn! Ik wil vooral niet binnenblijven.” Eenzaam is dat niet: “Ik zie mijn collega’s in de pauzes, en in de auto’s zet ik Hollandse hits aan op de radio. Jannes, Frans Duijts, veel oude muziek. Die liedjes zing ik zo mee.”

Oude radio’s

Naast zingen is hij ook graag thuis bezig: “Meubels opknappen, schilderen, klussen.” Daarnaast heeft hij een stuk of vijftien oude radio’s staan. “Die verzamel ik en knap ik op. Ik heb een grote, oude platenspeler, die ik deze winter weer aan de praat wil krijgen.” Zijn vakanties viert hij in zijn caravan. Het liefst op de camping in Brabant. “Geen toeters en bellen, en niet te ver rijden. Als ik vijfhonderd kilometer heb gereden, vind ik het meer dan genoeg.”

Ingegooide glazen opruimen op zondag

Soms worden zijn hobby’s toch opzijgezet voor het werk, want elke acht weken heeft Alex piketdienst: een week waarin hij buiten werktijden om bereikbaar is voor spoedklussen.

Die dienst verandert een rustige zondagochtend zo in een werkdag: “Ik werd bijvoorbeeld gebeld om vijf ingeslagen ramen van bushokjes op te ruimen. Dat moet snel, want die scherven kun je niet een dag laten liggen.”

Laatst was hij met een collega bladeren aan het vegen toen er een oproep kwam voor een oliespoor op de weg. “Dan leg ik alles stil. Daar moet ik eerst naartoe en helpen opruimen, want veiligheid staat op één.”

Collega’s helpen elkaar waar nodig. “Hand- en spandiensten vind ik leuk. Andersom vind ik het ook fijn als iemand mij helpt. ‘s Avonds kom ik vaak moe thuis, want het is veel lichamelijk werk, maar dat vind ik niet erg. Het geeft veel voldoening.” Zeker als hij later weer langs dezelfde plek komt: “Als alles er weer netjes uitziet, ga je met een goed gevoel naar huis. Trots op mijn werk, ben ik altijd!”